Informatyka kwantowaŚrednieZadanie nr 1166
Ile polaryzatorów pośrednich obraca polaryzację o 90° z co najmniej 50% natężenia
Światło spolaryzowane liniowo poziomo (kąt \(0^\circ\)) ma przejść przez analizator o osi pionowej (\(90^\circ\)). Między źródłem a analizatorem możemy wstawić \(k\) idealnych polaryzatorów liniowych o dowolnie wybranych kątach osi. Każdy polaryzator przepuszcza ułamek \(\cos^2\delta\) natężenia światła spolaryzowanego liniowo pod kątem \(\delta\) do swojej osi (prawo Malusa) i zostawia polaryzację wzdłuż swojej osi.
Jakie jest najmniejsze \(k\), dla którego przy optymalnym wyborze kątów przez analizator przechodzi co najmniej połowa początkowego natężenia?
Świetnie.
Jak rozwiązać to zadanie?
Potrzebujesz pomocy? Pokaż wskazówkę
Przy \(k\) polaryzatorach jest \(k+1\) przejść o kątach \(\delta_1, \dots, \delta_{k+1}\), które muszą w sumie obrócić polaryzację o \(90^\circ\). Funkcja \(\ln\cos^2\delta\) jest wklęsła na \((-90^\circ, 90^\circ)\) — wynika stąd, że najlepszy jest równy podział kąta.
Chcesz poznać sposób? Rozwiązanie krok po kroku
- Natężenie końcowe to \(\prod_{j=1}^{k+1}\cos^2\delta_j\), gdzie \(\delta_j\) to kąty między kolejnymi osiami (łącznie z analizatorem), a \(\sum\delta_j \equiv 90^\circ \pmod{180^\circ}\). Bez straty możemy przyjąć \(|\delta_j| < 90^\circ\) i \(\sum|\delta_j| \ge 90^\circ\).
- Funkcja \(f(\delta) = \ln\cos^2\delta\) jest wklęsła i malejąca w \(|\delta|\). Z nierówności Jensena \(\sum f(\delta_j) \le (k+1)\,f\!\left(\tfrac{\sum|\delta_j|}{k+1}\right) \le (k+1)\,f\!\left(\tfrac{90^\circ}{k+1}\right)\). Optimum: równe kroki \(\tfrac{90^\circ}{k+1}\), czyli \(T_k = \cos^{2(k+1)}\tfrac{90^\circ}{k+1}\).
- \(k=0\): \(\cos^2 90^\circ = 0\). \(k=1\): \(\cos^4 45^\circ = \tfrac14\). \(k=2\): \(\cos^6 30^\circ = \left(\tfrac34\right)^3 = \tfrac{27}{64} < \tfrac12\).
- \(k=3\): \(\cos^8 22{,}5^\circ = \left(\tfrac{2+\sqrt2}{4}\right)^4 = \tfrac{(6+4\sqrt2)^2}{256} = \tfrac{68+48\sqrt2}{256}\). Ponieważ \(48\sqrt2 > 60\) (bo \(2\cdot 48^2 = 4608 > 3600\)), licznik przekracza \(128\), więc \(T_3 > \tfrac12\) (\(T_3 \approx 0{,}53\)).
- Najmniejsze \(k\) to \(3\).
Odpowiedź: \(3\)
Czego warto się nauczyć?
Informatyka kwantowa to matematyka w działaniu: stan kubitu to wektor zespolony, bramka to macierz unitarna, a wynik pomiaru to prawdopodobieństwo z reguły Borna. Zadania prowadzą od polaryzacji światła do algorytmów, kryptografii i korekcji błędów.
Podobne zadania
- Ile pomiarów, by przedział ±2σ dla ⟨Z⟩ ≈ 0,6 miał połowę szerokości 0,02
- QFT na ośmiu kubitach po kompilacji: liczba bramek CNOT razem z zamianami SWAP
- Mitygacja błędów odczytu dwóch kubitów macierzą pomyłek: ⟨Z⊗Z⟩ z 8000 pomiarów
- Ekstrapolacja Richardsona z czynników szumu 1, 3, 5: wartość przy zerowym szumie